Sty 302014
 

Ludzi doceniających piękno roztoczańskiej przyrody nie brakowało – i nie brakuje.

Roztoczańskie pagóry, żywiczny zapach lasów, malownicze doliny rzek z kaskadami wodospadów. Nigdzie w Europie, poza tym zakątkiem, nie znajdziesz jodeł bardziej strzelistych – ich wspaniałe korony wybujały tu w górę na ponad 50 metrów; nie spotkacie potężniejszych przestojów buków ani piękniejszych borów sosnowych. (…) Przy tym wszystkim czeka na Was tu dostojne piękno i zaskakująca różnorodność roztoczańskich krajobrazów, cisza i spokój, których tak łaknie człowiek we współczesnym świecie, żywicznie czyste powietrze, wartościowe zabytki i bogata w wydarzenia historia.

Włodzimierz Wójcikowski

Potężne buki, jakich nie widzi się już nigdzie, stały w seledynowej krasie wiosennego listowia. Między nimi ciemnoszmaragdowe jodły o pniach jak potężneorzedzierały się strzelistymi wierzchołkami ku światłu. (…) Olbrzymie zwalone kłody zarosły już całkowicie mchami, pod którymi tętniło życie milionów drobnych istnień lasu. Góra rozbrzmiewała głosami jej mieszkańców. Przez gąszcz paproci dało się słyszeć łamanie gałęzi i tupot – przemknęła sarna.

Franciszek Fejfer-Stankowski, o wycieczce na górę Nart w 1900 r.

Idź – szlakiem turysty – i spójrz jeszcze dzisiaj w mroczne wąwozy gderliwego strumienia Sopotu i podziwiaj jego wodospady w rejonie Hamerni. Idź, a zobaczysz cud natury, mówiący o wielkiej katastrofie – sprzed milionów lat – łamania, trzaskania skorupy naszej matki – Ziemi. Z sąsiednich wzgórz – Krowiej Góry – wzrok twój pomknie w nieogarniętą majaczącą dal… hen aż… może ku samej Wiśle… o, jak trudno będzie ci opuścić te mroczne ostępy i wichry Ziemi, gdzie byłeś bliżej Prawdy… bliżej Boga…”

Michał M. Pieszko

 Cytaty za Artur Pawłowski, Roztocze, Warszawa 2005.

Share Button

WIĘCEJ DLA CIEBIE